Na de vorige weblog met een uitgebreide auto update beginnen we daar deze keer nog maar een keer mee. In Dushanbe (de hoofdstad van Tajikistan) kregen we startproblemen met de auto. De motor had moeite met starten en viel een aantal keren uit tijdens het rijden. We dachten eerst dat het aan slechte diesel lag, maar bij de garage bleek dit niet het geval te zijn. Na een middag bij een kleine garage zijn we de volgende dag naar een officiële Toyota dealer gegaan en na lang zoeken naar de oorzaak denken ze daar dat het een ring bij het dieselfilter was (hier twijfelen wij echter nog steeds aan). Sindsdien hebben we geen problemen meer, dus laten we hopen dat het zo blijft.
In Tajikistan zijn we in het noorden begonnen, we hebben daar de Fan Mountains bekeken en bij een prachtig meer overnacht. Vervolgens zijn we doorgereden naar Dushanbe waar we Jorine en Pascal hebben opgehaald van het vliegveld. We hebben de stad bekeken en zijn daarna naar de Pamir Highway gegaan.
De Pamir is een bekende route door centraal Azie. Vanwege de overstromingen (een maand geleden) was een deel afgesloten en zijn we door de Wakhan Valley gegaan. Dit is een valley die langs de Afghaanse grens loopt, de grens is de rivier en daar hebben we een paar honderd kilometer langs gereden. Vervolgens zijn we de binnenlanden ingegaan en reden we minimaal op 3000 meter hoogte met pieken van 4200 / 4600 meter (en ja we hebben bijna allemaal last gehad van hoogteziekte). De Pamir is een fantastische route met een zeer wisselend berglandschap. We hebben erg genoten van de prachtige uitzichten, al waren de wegen erg slecht. Met een gemiddelde snelheid van 20 km/h hobbelden wij door de valleien. Onderweg zijn we erg weinig dorpjes tegengekomen. En in de dorpjes die we zagen stonden er twee containers als wijze van supermarkt. Diesel was lastig te verkrijgen, maar gelukkig zijn er altijd locals met jerrycans, emmertjes en pullen om de juiste hoeveelheid af te meten. Onderweg hebben we gekampeerd op fantastische plekken en hebben we onze eerste nacht in een yurt (nomadentent) doorgebracht (zie foto hieronder). Onderweg zwaaide iedereen naar ons, erg leuk 🙂
Via een bergpas zijn we de grens met Kirgizië / Kirgistan overgegaan (Nederland is een verwarrende taal want wij zijn de enigen die Kirgizië zeggen, voor de rest is het overal Kirgistan). De grensposten lagen 20 km uit elkaar, voor ons een nieuwe ervaring. We zitten nu in Osh en hebben nog bijna een week met z’n vieren.
Nieuwe foto’s (klik hier) en de precieze route staan online!
Groetjes van ons alle vier!
Ik kan toch niet elke keer zeggen hoe we genieten van de verhalen (ook al zijn ze via de app allang bij ons bekend) en hoe prachtig de foto’s zijn……
Nog 7 weken: and we’ll meet again…..
Leuk verhaal weer!
Weer een fantastisch verhaal over jullie belevenissen ondersteund door prachtige foto’s. Hopen dat verdere tegenslag met de auto jullie nu verder bespaart blijft.
Geniet van elkaar! En geef elkaar een knuffel en kus van mij!!
Misschien reageren we niet vaak, maar we volgen jullie op de voet 🙂 en genieten en leven mee met jullie avonturen. Alle goeds en een hele mooie reis verder!
Leuk jullie belevenissen te lezen en te zien, vooral nu Jorine en Pascal met jullie meereizen!
prachtige foto’s zeg, heel mooi!